Decay of an Empire

This morning I saw the proverbial sign on the wall: the days of the Microsoft monopoly are limited. My father asked me which Ubuntu flavour to install. The short answer: xubuntu 32bits. If even my father has had enough of that buggy, insecure, bloated piece of crap called Windows, then Microsoft is in for a hard time. I urge you all to read the story of a guy whose mother switched to Ubuntu. The story is priceless. For every machine that is switched, there is one less potential spam-zombie on the Internet. Your daily dose of drug advertisements are brought to you by Windows PCs of joe average, unaware that his machine has been taken over the moment he clicked on some random active-X applet in his browser. But the real value for my father will be the proper package management in Ubuntu. Today he can install Ubuntu, the next month install and de-install a 1000 different packages. The net-effect? His system will be just as fast the day he installed the OS. Try doing that to your poor windows registry. His remedy so far, was to re-install windows every now and then. I hope his experiences with Ubuntu will be good. Maybe we can ask him to report his findings and problems in the comment section of this log, so that we can track his quest. At least the CEO of Microsoft is pleased with his performance.

GO KART, GO!

I will not deny it, I am addicted to speed. As my road toys are safely stored in the Netherlands, I was having withdrawal symptoms. It's a good thing Auday took a bunch of us to the Kart track. Now somewhere on a dusty shelve at the SARA office in Amsterdam, there stands a karting trophy. It was won by me by beating all my colleagues there during a Karting outing. And I am proud to report that I beat my Slant Six colleagues here as well. Ha! However, some guys from Relic (also a local games company) were faster than me, but they knew the track. The karts here are pretty fast, but the heats are very short. Lastly, I am doing some preaching here, hoping to enlighten some hard-core race souls. I am spreading the word, that nothing beats a Dutch-built sports car. I miss the Autobahn and the Nuerburgring Nordschleife.

Ik ga het niet ontkennen: ik ben verslaafd aan snelheid. Omdat mijn race speelgoed veilig is opgeborgen in Nederland kreeg ik ontwenningsverschijnselen. Het was maar goed dat Auday een aantal van ons meenam naar de Kart track. Ergens op een stoffige boekenplank in het Amsterdamse kantoor van SARA staat een Kart trofee die ik heb gewonnen door al mijn collega's te verslaan. En ik kan vol trots melden dat ik ook mijn Slant Six collega's heb verslagen. Ha! Wel was het zo dat er wat jongens van Relic (ook een lokale games ontwikkelaar) sneller waren, maar zij kenden de track. De Karts hier gaan aardig snel, maar de heats zijn kort. Verder ben ik hier aan het prediken, en verkondig het evangelie van Donkervoort. Ik mis de Autobahn en de Nuerburgring Nordschleife.

Texas Hold 'em

Finally... I've been playing Poker with the guys at the office. The first five times I played, I lost my $10 buy-in each time. And today.... YES! I won the game, earning a cool 50 hard canadian dollars. Heh heh... I'm quite pleased with that. Poker is an interesting game, where you need a combination of psyschology and mathematics skils.

Eindelijk.... Ik speel al een tijdje Poker met de jongens op kantoor. De eerste vijf keer dat ik speelde verloor ik mijn $10 deelname elke keer. And vandaag.... JAWEL! Ik heb het Poker spel gewonnen, en 50 harde Canadese dollars verdiend. Ha Ha! Daar ben ik erg mee in mijn nopjes. Poker is een interessant spelletje, waar je een combinatie van psychologie en wiskunde vaardigheden voor nodig hebt.

The Environment

Saving the environment is easy. We just need to drop our 70s paranoia about nuclear energy. In a few decades, the world energy problem will be solved by nuclear fusion. ITER is working hard to make that happen. A few fusion plants in the world will suffice to power the everything in a clean manner, without radio active waste. Until that time, the cleanest way to power our society is by using nuclear fission reactors. Although this produces radio-active waste, it produces no carbon dioxyde. We use the energy from these plants to split water into hydrogen and oxygen. With the hydrogen, we can power our industries, our homes, and our cars. It looks like Iceland will be the first economy that can transform into a fully sustained hydrogen powered society.



Alternative fuels are a lot easier to use than the average North American might think. For instance, in the Netherlands, I fueled my Chevy Camaro with LPG, which is mainly Propane. This web log was brought to you by the Blog Action Day initiative.

What is in South Washington?

English readers, welcome back. This web log entry is bi-lingual. In Dutch for the folks back home, and in English for my new friends. Drop me a comment!

This day's log is about the trip that Amy and I took. We had a three day weekend because of Thanks Giving. No, I did not eat turkey. But I did visit the United States of America. Getting into the US of A was business as usual: it was tricky. Amy predicted that we would be pulled over, because of my Dutch Passport. When we drove up to the window of the guard we were questioned. "Where are you going?", "Washington!" "Where in Washington?", "eh... South Washington". "What is in South Washington?". "Scenery!". Amy was very resolute in her answers. I was a bit taken back by the stern look I got from the border guard. Amy is pretty familiar with these kind of things. She even applied for a transfer from passport office to the border guards.

We were sent into the building for further questioning. Amy told me that they would do the urine test here. I told her that luckily I skipped the bathroom break, so that would be no problem. I was surprised that they tested urine, but totally believed her. Then she started chuckling... she fooled me big time: no urine testing here.

On sunday, we experienced a lot of rain. We hit the state capitol, Olympia, and took the scenic drive from the Interstate to the coast. The 6 and the 101 are amazing roads. Amy was not lying about the Scenery in South Washington. Very nice! The road would have been a perfect fit for Auday's M-roadster.

We spent the night in Astoria, Oregon. It is a small town on the Columbia River delta. For dining, we managed to find a nice joint with couleurs locales. The next morning we drove up some really steep hills, because we missed a sign with directions.

Along our way back, we stopped at a mall, where my hard Canadian currency was converted into a really cool Nascar leather jacket with GM, Chevy and Dale Earnhardt sr labels. Not far from the Canadian border, we passed through Lynden. This town is a Dutch settlement, with puritan morale that forbids dancing and drinking. It has the highest number of churches per square mile in the world. I'm glad I am not living there.





De log van vandaag gaat over een trip die Amy en ik hebben gemaakt. We hadden een lang weekend vanwege "Thanks Giving". Nee, ik heb geen kalkoen gegeten. Maar we hebben wel de Verenigde Staten bezocht. De U.S. of A binnen komen was moeilijk zoals altijd. Amy voorspelde dat we er uit zouden worden gepikt, vanwege mijn Nederlands paspoort. Toen we bij het wachthuisje aankwamen werden we ondervraagd. "Waar gaan jullie naar toe?", "Washington!" "Waar in Washington?", "eh... Zuid Washington". "Wat is er in Zuid Washington?", "Landschap!". Amy was zeer resoluut in haar antwoorden. Ik was een beetje van mijn stuk door de strenge blik van de wacht. Amy is wel bekend met deze dingen. Ze heeft zelfs een overplaatsing aangevraagd van paspoort office naar de grens wachten.

We werden naar binnen gestuurd, voor verdere ondervraging. Amy vertelde me dat hier de urine test zou worden afgenomen. Ik vertelde haar dat ik de plas-pause had overgeslagen, gelukkig, zo dat dit geen probleem was. Ik had de urine test niet verwacht, maar geloofde haar volkomen. Toen begon ze te lachen: geen urine test hier.

Zondag was er veel regen. We kwamen langs de hoofdstad van de Staat, Olympia, en namen een landelijke route van de snelweg naar de kust. De 6 en de 101 zijn prachtige wegen. Amy had gelijk wat betreft de landschappen. De wegen zijn op maat gemaakt voor Auday's M-roadster.

De overnachting was in Astoria, Oregon. Dit is een klein stadje aan de monding van de Columbia rivier. Voor het diner hebben we een leuk tentje kunnen vinden met een Couleurs Locales. De volgende ochtend zijn we enorm steile heuvels opgereden, omdat we een wegwijzer niet hadden opgemerkt.

Op de terugweg hebben we een winkel centrum bezocht, waar mijn harde Canadese dollars zijn omgezet in een super stoer Nascar lederen jack met GM, Chevy en Dale Earnhardt sr labels. Niet ver van de Canadese grens kwamen we door Lynden. Dit is een Nederlandse gemeenschap, met puriteinse moraal waarbij dansen en drinken verboden is. Het heeft de meeste kerken per vierkante meter in de wereld. Ik ben blij dat ik daar niet woon.

De Terreur van de Bureaucraat

Tja, daar ging mijn vrije dag. Ik dacht even snel een theorie test te doen voor het Canadese rijbewijs. Ik onderschatte de terreur die de bureaucraten kunnen zaaien. Het begint eigenlijk al met de pure discriminatie van Nederlanders. Kom je uit Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland, dan kan je zo 1 op 1 je oude rijbewijs inruilen voor een Canadees exemplaar. Een Nederlander is echter de klos. Ik moet opnieuw theorie- en rij-examen afleggen. Tja, daar had ik me al bij neergelegd. Toen ik op het ICBC verscheen werd mij een theorie examen geweigerd. Mijn Nederlandse rijbewijs was namelijk niet in het Engels verklaard. Of ik maar even een officiele vertaling wilde overleggen. Ik kreeg een formulier mee en werd naar het Consulaat gestuurd. Op Internet had ik het adres opgezocht, en zag dat dit mij 43 dollar ging kosten. Ik dus naar het Consulaat. "Nee mijnheer, dit soort dingen doen wij niet". Ik word ter plekke boos, en leg die trut achter het ruitje uit dat de vertaal service op het Internet is vermeld, inclusief prijs nota bene. Trutje terug naar haar baas. Maar nee hoor, men was niet bereid om het ICBC formulier in te vullen. Ik kon een copy van mijn eigen rijbewijs krijgen, en dan zou zij in het Engels er bij zetten wat mijn geboorte datum en plaats waren. Nou, dat dus maar laten doen, voor 43 dollar. Terug naar ICBC: deze vertaling wordt niet geaccepteerd. De moed zakt me in de schoenen en ik leg uit dat ik precies deed wat ze me vroegen, maar dat dit alles is wat het consulaat voor me doet. Uiteindelijk mocht ik de test doen (40 goed van 46) maar de uiteindelijke certificatie zou ik pas krijgen als de manager weer op kantoor is. Mijn NL rijbewijs is ingenomen, en ik mag nu alleen nog maar onder supervisie rijden. Ik vroeg nog om een bewijs van inname, maar zelfs dat kreeg ik niet mee. Zucht, was ik maar in 1910 geboren. Toendertijd kocht je gewoon een T-Ford als je wilde rijden, en niemand die er verder iets mee te maken had. Je was alleen afhankelijk van de petroleum boer voor de peut of de alcohol voor in je brandstof tank. Dit soort dingen worden me af en toe gewoon te veel. Treiter de burger maar lang genoeg, en dan krijg je vanzelf amok-makers zoals de Breedbeeld-Don Quichotte die de Rembrandttoren bestormde met een Uzi. Ik zie het mezelf nog wel een keer doen. Illegaal en onverzekerd rondrijden wordt als optie steeds aantrekkelijker. Als slot de trivia: Wanneer dim je groot licht? Als je tegenligger 50, 100, 150 of 200m verwijderd is? Ik gokte 100m, maar dat is fout.

Auto weg?

Man, oh, man, wat was dat schrikken. Zojuist wilde Amy naar huis rijden, dus lopen we naar haar auto toe, geparkeerd op Beach Avenue. We kunnen de auto niet vinden, hij is weg! Met mijn SV1000SZ Suzuki trauma nog in het geheugen gegrift vrees ik voor het ergste. Amy heeft een Volkswagen Kever nieuwe stijl, en ze is er dol op. We hoopten op een actie van parkeerbeheer, en dat was gelukkig ook het geval. De auto was weggesleept door die parkeer nazi's. Gelukkig was de 'impound' gewoon open 's nachts, dus we konden met de credit card meteen terecht. Toevallig had ik vanochtend een parkeer vergunning aanvraag ingediend bij de appartement beheerders. Van hen kreeg ik echter te horen dat ze dit jaar geen vergunningen meer uitdelen. Dit vind ik vreemd, want er zijn genoeg lege plekken in de parkeergarage.

Vancouver Eiland

We zijn terug van Vancouver Eiland. We hadden een dagtripje gemaakt naar het eiland. We hebben de ferry naar Nanaimo genomen, in de auto van de Amy. Daar hebben we o.a. Cathedral Grove bezocht. Een oer-bos met reuzachtige red-ceder bomen. Er was ook een tourist-trap met als gimick een gebouw waar ze op het dak gras hadden gelegd, en geiten aan het grazen waren. Het hoofd-doel was een verjaardags-diner voor Amy met haar moeder. Amy's moeder komt uit Nederland, en is op haar 18e Nederland verlaten voor Zuid Afrika en Canada. Haar familie komt uit Velsen, en zelf is ze in Wijk aan Zee geboren. Ze heeft oven voor pottenbakken, en doet aan Kayaken. Dit weekend heb ik een trui gekocht, een DVI-HDMI adapter (die niet werkt vanwege PS/3 copy protection), South Park Season 10, twee extra stoelen, een muur kastje, en een side-table op wieletjes. Op dit moment zijn we beiden aan het studeren. Ik op het verkeersregelement, en Amy studeert haar Duitse woordjes. Het is fijn om beiden op maandag een vrije dag te hebben.

Kredietwaardig

Nou zeg, dat is me ook wat. VISA heeft mijn aanvraag voor een creditcard afgewezen. Reden? "The credit bureau was unable to furnish us with a credit file in your name." Toch wel de omgekeerde wereld. In Nederland wilde ik mijn American Express opzeggen. Toen kreeg ik een vertegenwoordiger aan de lijn die mij vertelde dat ze wel ontzettend tevreden waren met mij als klant. Nooit een cent ook maar een dag te laat betaald. Ook hadden ze een aardige omzet aan mij, vanwege mijn regelmatige business trips naar de USA voor SARA. Of ik toch niet wilde blijven, dan zou American Express de kosten van mijn goldcard voor hun rekening nemen. Met andere woorden, de perfecte klant geweigerd door VISA. Maar ook in Canada wordt AMEX niet overal geaccepteerd. Ook paypal doet geen AMEX meer. Nou, eens kijken of mijn RBC account manager dit voor mij gaat oplossen. Verder heb ik sinds het boot feestje non stop gewerkt. Ik ben nu dus aardig brak. Maar als compensatie volgende maandag en dinsdag een vrije dag. Ik zie er naar uit, en ik hoop dat de zomer hier nog niet is afgelopen.

Feestje

Het goede nieuws: ik had vanavond een bedrijfsfeestje op een boot. Live muziek, een een cocktail bar met fancy drinks. Ik vond het zeer geslaagd. Het slechte nieuws is dat ik er nu ook aan moet geloven: dit weekend zowel zaterdag als zondag overwerken. Phew.... even wennen hoor. Amy viert zaterdag haar verjaardag, en dat gaat natuurlijk voor. We gaan morgen naar een improvistatie comedy performance.

Hot Rodding

Hot Rodding is populair hier in Noord Amerika. Het concept van een Hot Rod is vrij standaard, en gaat ongeveer als volgt: Je begint met een jaren 20, jaren 30 Ford automobiel. Dit kan een model T, een model A, of nog het meest populair, een model 18 zijn. De fenders (spatborden) worden er veelal afgehaald, evenals elk overbodig ballast. Het dak wordt verlaagd, en ook de hele carrosserie wordt lager op het chassis gemonteerd. Ten slotte wordt het oude motorblokje vervangen door een potente V8. In de praktijk komt dat bijna altijd neer op een Chevrolet 350 cubic inch small block V8. Over het algemeen wordt de motorkap ook verwijderd, zodat het hart van de auto goed zichtbaar is.

Hot rods komen in verschillende body typen, zoals roadster (open auto), coupe of pick-up. Het is van een grass-roots beweging uitgegroeid tot big business, dus helaas zijn hot rods tegenwoordig gewoon spik splinter nieuwe autos. Zowel frame als body zijn nieuw te kopen, alsmede alle onderdelen. Deze nieuwe hot rods worden desalnietemin aangeduid met 1932 Ford, wat natuurlijk niet echt zo is. Een Deuce is een 1932 model, en een Hi-boy duidt aan dat de hot rod geen fenders heeft, zodat al dat mooie rubber goed zichtbaar is. Ik ga proberen een hot rod meeting bij te wonen volgende week. Ik ben er wel ontvankelijk voor. De auto hierboven rijdt rond in downtown Vancouver, en heb ik met mijn mobieltje kunnen vastleggen voor jullie.

Gewond

Hmm... ik heb mezelf weer verwond. Dit keer met het long-board. Ik was te overmoedig op een te steile heuvel. De snelheid liep veel te hoog op, en ik had geen ruimte om te manouvreren. Toen ik van mijn board sprong ging ik al zo snel, dat mijn benen absoluut niet snel genoeg konden rennen. En toen dus op het afsfalt. Er was geen verkeer in de buurt, gelukkig, maar alles ligt nu open, handen, elleboog, schouder, knie. Zelfs het long-board zat onder het bloed. Yakkes. Het gebeurde op weg naar mijn werk, in de buurt van mijn vrienden Slavica en Goran. Die hebben me opgevangen. Goran heeft waterstof peroxide gekocht, en ze hebben me toen verpleegd. De wonden zijn schoongemaakt, en ik kon weer naar mijn werk. Ik heb nog wel pijn, maar ik ben er nog redelijk goed van af gekomen. Ik hoop dat ik een beetje kan slapen vanacht. De wond van mijn fiets-ongeluk is nu ook weer open. Nou, ik hoop dat ik er van leer. Ik ken mezelf. De meeste fouten maak ik meerdere malen. Geen ezel dus. Ik heb inmiddels mijn medi-care kaart binnen, dus als het moet kan ik gratis naar de doktor. Maar ik verwacht niet dat dit nodig is.

Terug uit het graf.

Ha! Het leeft.... mijn overleden PS/3 is uit zijn graf opgestaan. Sony wilde 'm niet repareren omdat ik em van eBay Japan had, maar dankzij Old School Gamer zit er nu een nieuw motherboard in de spelcomputer. Goedkoop was het zeker niet, maar ik betaal liever een premium aan Old School Gamer, dan dat ik Sony zou belonen voor de slechte service door een 2e PS/3 te kopen. Ik had het hele Internet afgezocht, maar commerciele repair service voor de PS/3 bestond gewoon niet. Tot dat ik maanden later nog eens zocht. En zowaar: er was er eentje in.... Edmonton Canada! What are the chances of that? Volgens mij heeft ie klanten uit de hele wereld. De Ubuntu GNU/Linux partitie is verdwenen helaas, dus ik hoop dat ik nog ergens een copy heb van mijn realtime raytracer voor de Cell processor. Als bonus heb ik nu een US-regio motherboard en kan ik Canadese DVDs afspelen. Ook heb ik nu wireless ethernet, hetgeen niet op mijn oude motherboad zat.

Victoria

Ik ben zojuist terug gekomen uit Victoria. Het begon niet al te best: ik had vluchtig op de kaart gekeken waar het bus-depot van Greyhound was. Echter, ik raakte verdwaald in een verlaten industrie gebied.Toen ik de weg vroeg bleek ik totaal de verkeerde kant op te zijn gegaan. Echter, op dat verlaten industrie terrein zat wel een motorfiets verhuur bedrijf. Ha! Voor niet veel meer dan de prijs van de bus-rit heb ik een Suzuki 200cc dirt-bike gehuurd. Tjonge, wat had ik daar een plezier van. Het begon al bij de Ferry: motorfietsen hebben priority boarding. Wow... een enorme stoet wachtende autos voorbij gereden, en vooraan een plaatsje op het schip gekregen. Ook ben ik met die motorfiets niet afhankelijk van de bustijden. Rijden op het eiland was super. De omgeving is echt gemaakt om te toeren. Mooie glooiende bochten, en prachtige vergezichten. Ik heb Beacon Hill bezocht, en ook het Maritime Museum. De oudste lift van Canada was hier nog in werking. Toen ik weer de boot af reed op het vaste land, had ik pas door dat er een papiertje op mijn gashandle zat. Zucht.... een parkeerboete. Heel erg flauw. Hij stond niet in de weg, ik had 'm vast gemaakt aan een fietsenrek op een 'sidewalk', want ik wilde niet dat ie gestolen zou worden. Nou, ik ga de 85 dollar niet betalen. Eens kijken of de stedelijke ambtenaren mij weten te vinden via het verhuurbedrijf. Ik hoop niet dat ik net zo'n hekel ga krijgen aan de Candese overheden als de Nederlandse. Hmm... toch maar een vrijstaat stichten?

Twintig procent?

Ouch, in het Nederlandse nieuws: BTW naar 20 procent. Tja, hier is dat gelukkig nog gewoon 7 procent. Een economie professor weet het heel mooi uit te leggen, hoe belastingen werken. Kromme tenen krijg ik van de verhalen die ik de laatste tijd lees. Bijvoorbeeld die uit mijn eigen provincie: een band verwissellen langs de kant van de weg is verboden in Almere, en wordt beboet met 260 euro. Brrr.... Toen ik nog die oude Suzuki motorfiets had, verving ik zelf mijn olie. Dat was op mijn eigen erf. Ik ving de oude olie netjes op, en die ging naar de inzameling. Ik vraag me af of dit nog mag. Een regelziek Almere, als je het mij vraagt. Ik denk dat ik een Libertaire overtuiging krijg. Tot zover mijn politieke relaas. Verder is er nog te melden dat het hier een lang weekend is. Waarschijnlijk ga ik kijken hoe Vancouver Island er uit ziet. Een bezoekje aan Victoria dus.

haircut II

Zojuist mijn 2e haircut in Canada gehad. Dit keer was het een totaal andere ervaring. In plaats van de overpriced super trendy salon, was dit bij een Vietnamees mom and pop shop. De mom, Kim genaamd, was al 20 jaar hier. Maar nog steeds spreekt ze de helft van het alfabet niet uit. En het staat echt op de gevel: "Professional Haircut". Tsk, als je daar mee moet adverteren? Veel keus had ik echter niet, want gisteren was om 20:00 uur alles al dicht. Dit keer dus de eerste kapperszaak genomen die open was. Het is een echte 24-uurs economie hier, maar op een of andere manier doen de kappers daar niet aan mee. Verder een goede dag gehad op het werk. Vandaag kwam de klant (Sony) langs. Ik moest presenteren waar ik de afgelopen drie maanden aan heb gewerkt. Phew... best wel spannend. Ze leken echter tevreden met wat ze zagen, en mijn baas is dan ook tevreden.