





This weblog documents Bram Stolk's life as an indie game developer who immigrated from Holland to Vancouver, British Columbia.






Dit weekend is een lang-weekend hier in Canada, vanwege British Columbia Day. De naam is een beetje misleidend, want alle provincies hebben volgens mij een speciale dag. Ik ga het lange weekend gebruiken om te camperen met vrienden en collega's. We gaan naar Kelowna. Amy heeft een Volkswagen New Beetle. Auday heeft een M-roadster Z3. Goran en Slavica nemen een huurauto. De foto's komen natuurlijk op het web-log. Het is lang geleden dat ik ben wezen camperen. Ik zal wel merken of ik niet al te veel verpest ben met hotel comforts. Ik kijk er naar uit. Hier in Canada werken ze eigenlijk veel te hard. Ik zie mijn collega's soms veel overuren maken. Maar als ze de volgende dag een half uurtje later zijn ivm tandarts of zo, dan wordt er op de email gemeld dat ze het verloren halfuurtje zullen goedmaken. Een ander werk-ethos: de baas mag van jouw tijd snoepen, maar andersom niet. Gelukkig heb ik ontzettend veel plezier hier. Als ik mijn werk minder leuk zou vinden, zou ik moeite hebben met het Noord Amerikaanse werk-ethos. De vrije tijd die er is, wordt door de Vancouverites optimaal gebruikt met kayaken, zeilen, biking, skiing, snowboarding, en natuurlijk camperen. Ik heb na twee maanden nog steeds een vakantie gevoel, in deze party-town. "Wacht maar tot de winter regen" vertellen ze me. Maar dat schijnt dan gewoon een kwestie te zijn van een 20 minuutjes berg op reizen, en je zit in de sneeuw, ipv regen.
Zojuist is er in English Bay, tegenover mijn apartement, een vuurwerk show gegeven. Ze noemen dit Celebration of Light. Het is een vuurwerk wedstrijd tussen een aantal landen. Vanavond was Spanje aan zet. Onder begeleiding van Star Wars muziek werd de hemel opgelicht met meer dan 2000 mortier bommen, afgeschoten vanaf een groot ponton, 300 meter uit de kust. Op 4 Augustus wordt de finale gespeeld. Jammer dat mijn apartement niet aan de baai-zijde ligt. Maar op het strand is het gezellig druk. Verder heb ik mijn apartement opgeruimd en de was gedaan. Het ziet er weer lekker strak uit. Dat is wel het voordeel van een nieuwe woon omgeving. Hoe minder spullen je hebt, hoe eerder je klaar bent met opruimen. Ook het fotootje van deze posting komt overigens van mijn telefoontje af. Niet slecht voor zo'n miezerig cameraatje.
Mijn collega Goran en zijn vrouw Slavica zijn goede vrienden. Gisteren was ik uitgenodigd voor een spel Carcassonne, en een smakelijk home-cooked diner. Ik heb ze de beginselen van Bluf Poker (Liar's Dice) bijgebracht. Ze hadden een sofa gekocht waar ze niet helemaal tevreden over waren, en die heb ik van ze gekocht. Vanavond hebben ze geholpen om 'm zo'n 600 meter te tillen naar mijn apartement. Nu heb ik dus eindelijk een sofa in mijn apartement, en kan fatsoenlijk gasten ontvangen. Goran en Slavica komen uit Servie, maar werkten beiden in de US waar ze elkaar ontmoetten.
Whoa.... mijn '75 Camaro is zojuist in waarde verdubbeld. Wat is het geval.... dit Amerikaanse ikoon speelt een hoofdrol in de nieuwe Tranformers film die momenteel in de Cinema's te zien is. Een nieuwe generatie pubers wordt verleid door de wondermooie vormen. En als die pubers over 15 jaar mijn auto kopen is het kassa. Mijn auto verandert echter niet een robot, dus dat kan de waarde drukken. De Camaro, samen met de Aprilia en overjarige kaas, is wat ik hier het meeste mis. Dus: Chevy Camaro's zijn het helemaal. Get one while you can! Over 5 jaar wordt import misschien wel verboden voor millieu redenen.
Amy is nogal camera-schuw en een beetje verlegen. Toch liet ze me een fotootje schieten voor op mijn weblog. De kuiltjes in haar wangen staan er goed op. Ze woont op de noord-oever aan de andere kant van de Burrard Inlet. We zijn naar de Keg Steakhouse gegaan, waar ze een voortreffelijke blue cheese Filet Mignon op de kaart hadden staan. Eindelijk mijn eerste Filet Mignon in Canada. Daarna naar de film Ocean's 13 geweest, die een stuk minder een kwaliteit was, maar ach, wat geeft dat. Vandaag ook een belangrijke taak op het werk uitgevoerd. Ik was de engineer of the day, en vandaag verantwoordelijk voor de algehele kwaliteit van de source code van onze game. Het is de bedoeling dat ik andere engineers op de hoogte breng wanneer ze niet compileerbare of buggy code submitten. Nou, eerlijk gezegd, volgens mij had ik vandaag zelf een slip-up en foutieve code ingevoerd, maar dit vervolgens snel verholpen.
Nou, skateboarding is nog best lastig in de drukke straten, maar langs het strandje zeer plezierig. Ik hoop dat ik niet de kogellagers heb vernield door in de regen te skaten. Vorige week was het tropisch warm, maar de laatste dagen is daar wat regen bij gekomen. Hier onder zijn nog wat sfeer indrukken, gemaakt met de camera in mijn telefoontje.



Mijn fiets heb ik inmiddels vervangen. Ik voel me weer acht jaar oud, met een echt jaren 70 gevoel. Wat is namelijk het geval: mijn nieuwe vervoersmiddel is een longboard. Een longboard is een soort skateboard, maar dan langer. De lange wielbasis maakt hem minder wendbaar, maar wel stabieler, zodat je bij hoge snelheden controle houdt over je board. De longboard komt uit de down-hill sport. Mijn longboard is meer geschikt voor urban commutes. Het is een Landyachtz Spud met een dropped deck, zo dat je lager bij de grond zit. Tja, het wordt allemaal wel steeds minimaler: van een 5.7L Chevy V8 naar een mountainbike naar een skateboard. Ik ben nu overigens buiten adem. We zijn met 4 collega's over de brug naar huis ge-skate. Twee op een longboard, twee op inline-skates. En tja, ik probeerde ze uit alle macht bij te houden, en ben nu gesloopt. Nou, ik heb in ieder geval geen fitness abonnement meer nodig. De heen-weg was overigens helemaal top: op het longboard langs het strand ge-cruised, licht berg-af. Het ferry-bootje in, False Creek over, over Granville Island naar kantoor ge-skate. Alternatief woon werk verkeer is nu helemaal mijn ding. Eens kijken of een kayak naar het werk ook lukt.
Ik had vandaag mijn eerste date, hier in Vancouver. Een kleine strandwandeling, een boottochtje en lunch, ik vond het vrij geslaagd. Amy is een lieve meid. Maar ja, probeer ik helemaal te assimileren hier in Canada, blijkt dat ze maar 50% Canadees is. En de andere 50%? Tsk.... Dutch. Dat heb ik weer. Ben ik nu racistisch als ik 100% Canadees prefereer? Ha ha... grapje hoor. Nou, we zijn beiden in voor een vervolg date, dus wie weet. En ongelovelijk, maar waar: she's into South Park! En tja, ook al blijkt het niet de ware, het is goed om sociale contacten op te bouwen buiten mijn werk kring.
Mijn god, wat lopen er een klootzakken rond op deze aarde. Waarom gebeurd mij dit nu weer? Ik kom net thuis, fiets gejat. Het voorwiel is het enige wat ik nog heb. Ik wordt hier niet goed van, en krijg steeds minder vertrouwen in de oprechtheid van de medemens. Zucht.... 500 dollar weg. Ik heb aangifte gedaan via internet. En ik had een goed slot, met een $500 verzekering tegen braak van het slot. Echter, de voorwaarden zijn zo strikt dat ik daar niets aan heb. Aangezien het slot niet opengebroken is, krijg ik niets vergoed. Nou, als ik in de stad een dergelijke fiets zie, dan ga ik onmiddelijk checken of het serienr overeenkomt met de mijne: 06k0017410 model Norco LRT Express. Moge de dief een vroege en pijlijke dood sterven.
Hmmm.... my career is distinctive according to this site (10 out of 10). Tja, da's het voordeel van een naam die wat zeldzaamer is dan Peter de Vries. Over Bram gesproken, ik heb nog nooit op een Brammo gereden, maar dat lijkt me wel erg tof. Totaal anders dan een Aprilia RSV1000R, maar ook leuk, lijkt me. Ik ben vandaag aangesproken door een Mounted Police Officer (mounted on a bike that is). Waarom ik wel een Bel op mijn fiets had, maar geen Helm op mijn hoofd? Oops, ik heb maar even een naieve toerist gespeeld, maar nu moet ik er denk ik toch aan geloven.